Wat vooraf ging

Het is september 1979 wanneer de Graan Elevator Maatschappij (GEM), de in 1975 buiten dienst gestelde, Elevator 4 overdraagt  aan de Stoom Stichting Nederland (SSN) Elevator 4 ‘verhuist’ van de Maashaven naar Delfshaven.

De maritieme tak van de SSN is echter geen lang leven beschoren en is niet in staat om Elevator 4 in goede staat te houden. Reden waarom de GEM het schip terug in beheer neemt. Zij verricht het meest dringende onderhoud en meert Elevator 4 opnieuw af in de Maashaven.

In februari 1984 wordt de Stichting Technische Restauraties Rijnmond (STERR) opgericht. Deze wil met inzet van mensen zonder betaald werk de restauratie en beheer van industrieel erfgoed uitvoeren. De GEM is bereid om de  Elevator 4 over te dragen. Er wordt een begroting opgesteld en er zijn potentiele financiers. In een omschrijving van werkzaamheden is inmiddels sprake van ‘versnelde achteruitgang

De mensen van de STERR storten zich enthousiast op het werk. Maar met het verstrijken van de tijd groeit de lijst van onderdelen die reddeloos zijn en moeten worden vervangen. Op zoek naar onderdelen ontdekt men in Antwerpen Stadsgraanzuiger 19. Deze wordt gekocht en, in mei 1985, naar Rotterdam versleept. De geschiedenis herhaalt zich en de STERR krijgt het moeilijk om haar doelstelling te realiseren. Bij gebrek aan kennis, geld en toekomstperspectief wordt gezocht naar een betere oplossing. Deze lijkt te worden gevonden bij het op te richten Maritiem Buitenmuseum (MBM). Dit museum moet onderdak gaan bieden aan de toenemende stroom realia die in de haven wordt afgestoten en afkomt op het Maritiem Museum Prins Hendrik (MMPH)

In september 1987 markeert een groot stoomevenement de start van het MBM. Als niet te missen blikvanger ligt Elevator 19 in de Leuvehaven. Bij die gelegenheid worden vrijwilligers geworven voor de restauratie. De rol van de STERR is weldra uitgespeeld en de elevatoren worden tijdelijk ondergebracht in de Stichting Rotterdamse Graanelevator.

Elevator 4 blijkt in onomkeerbaar slechte staat te verkeren. Uitgebreid technisch onderzoek, door een onafhankelijke partij, bevestigt dit en toont aan dat elevator 19 in aanzienlijk betere staat verkeert. Besloten wordt de rollen om te keren. Elevator 19 wordt behouden en delen van elevator 4 zullen worden hergebruikt.

Aan het Maritiem Buitenmuseum de uitdaging om beheer en restauratie van een groeiend aantal hijskranen, motoren, stoomslepers, binnenvaartschepen en een elevator vorm te geven. Het museum heeft de beschikking over drie werkplaatsen aan de Schiedamsedijk, een stuk kade en enkele ligplaatsen. De Leuvehaven is op dat moment nog actief in gebruik bij de binnenvaart, wat conflicteert met het uitdijende museum. Een jarenlange twist over ligplaatsen en geluidsoverlast is het resultaat. Elevator 19 wordt dan ook “verbannen” naar de Wolfshoek.